ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

NEWSLETTER

Email

ΝΕΕΣ ΑΦΙΞΕΙΣ

ΝΕΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ

BEST SELLERS 2024

Bestsellers 2024...»
All time Bests...»

Κάτι θα γίνει, θα δεις

-10%

Λιανική τιμή: €15,22

Τιμή Bestseller: €13,70

Συγγραφέας: Οικονόμου Χρήστος

Εκδότης: Πόλις

Κατηγορία: Έλληνες Συγγραφείς

ISBN: 9789604352678

Ημερομηνία έκδοσης: 18/03/2010

Αγορά
18/03

Περιγραφή

«Δεν θέλω να χάνεις το κουράγιο σου, του λέει. Κάτι θα γίνει, θα δεις. Δεν παίρνουν έτσι τα σπίτια οι τράπεζες». Εχει φτάσει άλλη μια ειδοποίηση στο σπιτικό της Νίκης και του Αρη για τις «προβλεπόμενες από τον νόμο ενέργειες». Εκείνη, καθαρίστρια σε νοσοκομείο, έχει χάσει τον ύπνο της και κοιτάζει από την μπαλκονόπορτα τα φώτα από τους φακούς και τις φωτοβολίδες των εργατών που διαμαρτύρονταν σκαρφαλωμένοι στο φουγάρο της ΔΕΗ. Πώς θα ζωγράφιζε, αναρωτιέται, άραγε τη σκηνή ένας ζωγράφος - αν υπάρχουν ακόμη ζωγράφοι που ζωγραφίζουν τέτοιες σκηνές. «Δεν εξιτάρεται ο κόσμος σήμερα με τέτοια πράγματα παλιομοδίτικα».

Δεκάξι ιστορίες από τα Καμίνια, τη Νίκαια, τη Δραπετσώνα. Από τον ντόκο των Κρητικών, από το ουζερί "Υπάρχω", από το φουγάρο της ΔΕΗ στο Κερατσίνι. Ιστορίες για τράπεζες που παίρνουν σπίτια, για σπίτια που παίρνουν φωτιά, για όνειρα που γίνονται στάχτη. Για το σκοτάδι που ζει στη διπλανή πόρτα. Κάτι θα γίνει όμως, θα δεις. Γιατί εκεί όπου μεγαλώνει ο φόβος μεγαλώνει κι εκείνο που σώζει από τον φόβο.

Περιέχονται τα διηγήματα:

- Έλα Έλλη, τάισε το γουρουνάκι

- Μολυβένιος στρατιώτης

- Μάο

- Κι ένα αβγό κίντερ για το παιδί

- Πλακάτ με σκουπόξυλο

- Το αίμα του κρεμμυδιού

- Κάτι θα γίνει, θα δεις

- Τα πράγματα που κουβάλαγαν

- Μουστακάκι με κάρβουνο

- Ξένα, εξωτικά

- Για τους φτωχούς ανθρώπους

- Το δέσιμο των σωμάτων

- Βγες έξω και καψ' τα

- Πίπολ αρ στρέιντζ

- Πιγκουίνοι έξω απ' το λογιστήριο

- Κομμάτι κομμάτι μου παίρνουν τον κόσμο μου

Κριτικές:

"Στα διηγήματα του Χρήστου Οικονόμου πρωταγωνιστεί η σύγχρονη φτωχολογιά των παραδοσιακά προλεταριακών προαστίων του Πειραιά, όπως η Νίκαια, η Χαραυγή, η Δραπετσώνα, το Κερατσίνι.

O όρος «φτωχολογιά» μπορεί να παραπλανήσει, γιατί παραπέμπει σε εικόνες εξαθλίωσης άλλων εποχών, από τις οποίες και προέρχεται. Οι ήρωες του Οικονόμου δεν ζουν σε τρώγλες ή χαμόσπιτα ή συστάδες δωματίων γύρω από φτωχικές αυλές αλλά σε διαμερίσματα πολυκατοικιών, πολλοί από αυτούς έχουν ένα έστω φτηνό αυτοκίνητο, τσιτάρουν στίχους από ροκ συγκροτήματα μάλλον παρά από λαϊκά τραγούδια, βλέπουν τηλεόραση και ξέρουν μέσες άκρες τι συμβαίνει αλλού. Εργάτες, υπάλληλοι, μικροεπαγγελματίες, ό, τι και αν είναι, έχουν παραστάσεις ενός πλατύτερου κόσμου και «απολαμβάνουν» μια ελάχιστη, επισφαλή μικροαστική άνεση. Αλλά η φτώχεια τους γίνεται πραγματική και απόλυτη, από τη στιγμή που τους καταπλακώνει η ξαφνική ανεργία ή το βάρος των χρεών ή και τα δυο μαζί.

Νά λοιπόν ένα πρώτο πράγμα που μας κάνει να προσέξουμε τα διηγήματα του Οικονόμου: εκθέτουν τη δυστυχία των μικροαστικοποιημένων και αποπτωχευμένων λαϊκών τάξεων εντός του χρόνου και του χώρου, μια σύγχρονη, σύνθετη και απόλυτα συγκεκριμένη εκδοχή της φτωχολογιάς, όχι μια αφηρημένη, ιδεοτυπική εικόνα της έξω από οποιαδήποτε ιστορικά συμφραζόμενα.

Ο κόσμος των λαϊκών στρωμάτων έχει εκλείψει από την πεζογραφία μας, καθώς ο κύριος όγκος της παράγεται πια από συγγραφείς νεότερων γενεών με διαφορετικό κοινωνικό υπόβαθρο, χωρίς σχετικά βιώματα και με άλλου είδους ευαισθησίες. Είναι, γι΄ αυτό, αξιοπρόσεκτο ότι ένας νέος πεζογράφος (ο Οικονόμου γεννήθηκε το 1970 και το Κάτι θα γίνει,θα δεις είναι μόλις το δεύτερο βιβλίο του) στράφηκε σ΄ αυτό το αγνοημένο θέμα και μάλιστα δείχνει την ικανότητα να το παρουσιάζει εκ των ένδον, με κατανόηση της γλώσσας λεπτομερειών που ένας περαστικός θα προσπερνούσε και συναισθημάτων που μένουν βουβά ή εκφράζονται με αινιγματική ελλειπτικότητα. Είναι και αυτό ένα σημάδι του γενικότερου αναπροσανατολισμού της λογοτεχνίας μας, για τον οποίο μου δόθηκε επανειλημμένα η αφορμή να μιλήσω τον τελευταίο καιρό.

Τo σκηνικό: καταθλιπτικά γνώριμο, γκρίζο, αλλά τόσο υποβλητικά ζωγραφισμένο και με τόση αίσθηση για το παραξένισμα που μπορεί να προκαλέσει το οικείο και καθημερινό όταν η τρικυμισμένη ψυχή εκτρέπει το βλέμμα από τις συνήθειές του, ώστε η μουντάδα του μεταρσιώνεται σε ποιητική εικόνα με αναπάντεχες, συγκινητικές αποχρώσεις. Μικροαστικές πολυκατοικίες, εδώ κι εκεί ταπεινές μονοκατοικίες, παλιά μαγαζιά και αποθήκες, γιαπιά, άδεια οικόπεδα με ξεθωριασμένες διαφημιστικές επιγραφές, δρόμοι με σκονισμένες μουριές και νεραντζιές, στο βάθος το λιμάνι και η θάλασσα, τόσο κοντινή και όμως τόσο μακρινή. Παγωνιές που χαρακώνουν την άνεργη ζωή, μαύρα σύννεφα που κουβαλούν τρόμο, καύσωνες που διαλύουν την ύπαρξη, καλοκαιρινές καταιγίδες και χειμωνιάτικες ζέστες με ανομβρίακαιρός με τις ακραίες διακυμάνσεις που προκαλούν οι κλιματικές αλλαγές της εποχής μας, σαν σαδιστική υπόκρουση στην ανασφάλεια των ανθρώπων για τους οποίους μιλάει ο Οικονόμου.

Τα δράματα των ανθρώπων αυτών δεν έχουν κατάληξη, ούτε ευτυχή ούτε τραγική. Συνεχίζονται πέρα από το τέλος των διηγημάτων. Όταν μπούμε στο κλίμα αυτών των ιστοριών, οι οποίες είναι πιο πολύ στιγμιότυπα, μαθαίνουμε να εκτιμούμε τη συγκεκριμένη επιλογή του συγγραφέα. Εκείνο που μετράει είναι ό, τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή, με όλο το φορτίο του σε συναισθήματα και σημασίες, όχι το τι θα γίνει έπειτα, παρόλο που το «κάτι θα γίνει, θα δεις» του τίτλου μπορεί να υποδηλώνει μια ακαθόριστη αισιοδοξία (και λέω «μπορεί», επειδή υπάρχει και η άλλη, η ειρωνική εκδοχή). Αλλά η αληθινή αισιοδοξία που αποπνέουν αυτά τα διηγήματα πηγάζει από τη βαθύτερη αξιοπρέπεια και περηφάνια των λαϊκών χαρακτήρων τους, από την ακατάβλητη θέλησή τους να προχωρήσουν, από την άρνησή τους να παραιτηθούν από τον εαυτό τους. Οι άνδρες σ΄ αυτό το βιβλίο φορούν πάντα μπότες (που δεσπόζουν και στο εξώφυλλο, πλάι σ΄ ένα ζευγάρι λερωμένες γόβες). Οι μπότες, σκέφτεται ένας από αυτούς, τον κάνουν να νιώθει σαν να φοράει πανοπλία, τα παπούτσια τα σιχαίνεται, είναι ντροπή για έναν άνδρα να δείχνει τις κάλτσες του.

Ο Οικονόμου δεν υποδεικνύει ούτε, πολύ περισσότερο, προπαγανδίζει λύσεις. Δεν φλερτάρει με τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό ούτε υιοθετεί καταγγελτικούς τόνους. Δεν ενδίδει ούτε στιγμή στο μελό, από την άλλη όμως δεν επιδίδεται σ΄ έναν στεγνό, χειρουργικό νατουραλισμό. Τα διηγήματά του πάλλονται από μια διακριτική, αλλά άμεση και ζωηρή συμπάθεια για τα πάσχοντα πρόσωπά τους, συμπάθεια τόσο μεταδοτική ώστε θα μπορούσαμε να πούμε ότι έμμεσα εξασκούν πολιτική επίδραση. Γνωρίζουν και αξιοποιούν θαυμάσια τη δύναμη της μεταφοράς, γνωρίζουν όμως και τη δύναμη της σιωπής.Ο τρόπος που η γραφή του Οικονόμου, χρησιμοποιεί τη σιωπή βρίσκει ένα ωραίο οπτικό αντίστοιχο στη σκηνή από το διήγημα «Πλακάτ με σκουπόξυλο» όπου ο πρωταγωνιστής, πνιγμένος στο πένθος και την οργή για τον χαμό ενός στενού φίλου του σ΄ ένα εργατικό ατύχημα, πηγαίνει και στέκεται έξω από το μοιραίο γιαπί κρατώντας υψωμένο ένα πρόχειρο πλακάτ που δεν γράφει τίποτα πάνω του: το άγραφο πλακάτ είναι μια διαμαρτυρία ηχηρότερη από οποιοδήποτε σύνθημα.

Η γλώσσα αυτών των διηγημάτων βασίζεται στην προφορική ομιλία των λαϊκών στρωμάτων της περιοχής, αλλά δεν είναι μαγνητοφωνικά πιστή απόδοσή της. Είναι φανερή η προσεκτική επεξεργασία της από τον συγγραφέα, όχι τόσο σε επίπεδο λεξιλογίου όσο σε επίπεδο δομής του λόγου, έτσι όμως ώστε να παραμένει πειστική, δεδομένου ότι η αφήγηση γίνεται με εσωτερική εστίαση, δηλαδή από τη σκοπιά των ίδιων των χαρακτήρων. Ο Οικονόμου εμφυτεύει συχνά σ΄ αυτό τον λόγο εντυπωσιακά χυμώδεις αποφθεγματικές προτάσεις, πιστές στο πνεύμα των προσώπων του, αλλά όχι απαραίτητα και στη ρητορική ικανότητά τους. Τέλος, τα διηγήματα του Κάτι θα γίνει, θα δειςαναδεικνύουν την ομορφιά ενός κόσμου που σχεδόν όλοι οι εξωτερικοί παρατηρητές θα χαρακτήριζαν άσχημο. Γιατί η ομορφιά δεν υπάρχει τόσο στα πράγματα όσο στον τρόπο που τα βλέπουμε, στη σχέση που έχουμε με αυτά. Όταν, στο διήγημα που έδωσε τον τίτλο του στη συλλογή, η Νίκη αναρωτιέται τι θα έκανε αν κάποτε αναγκαζόταν να φύγει από τη γειτονιά όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, ακολουθεί μια νοερή, σπαρακτικά συγκινητική περιπλάνηση του βλέμματός της ανάμεσα σε ρολά ρημαγμένων ψιλικατζίδικων, κολόνες της ΔΕΗ γεμάτες αφίσες, ενοικιαστήρια και κηδειόσημα, τις μουριές και τις νεραντζιές των δρόμων, παγκάκια σε πλατείες, ορφανές βέσπες πεθαμένων γειτόνων, θολές τζαμαρίες κουρείων, σμπαραλιασμένες καγκελόπορτες. Είναι το χάδι του βλέμματος, το χάδι της μνήμης που κάνει όλα αυτά τα πράγματα όμορφα."

Δημοσθένης Κούρτοβικ, "Τα Νέα"/ "Βιβλιοδρόμιο", 3.7.2010

"Τα δεκαέξι διηγήματα της συλλογής του, «Κάτι θα γίνει, θα δεις», φέρνουν στο προσκήνιο, προφητικά μάλιστα λόγω των συγκυριών, ανθρώπους που μετρούν τη ζωή με το δεκαπενθήμερο, τσακισμένους από τη δουλειά, κορεσμένους από τον φόβο της ανεργίας, αφυδατωμένους από τη διαρκή ακύρωση του συναισθήματος.

Απολυμένους, συνταξιούχους, με χαμένες ελπίδες και ματαιωμένα όνειρα που μοιάζουν με παγάκια, τα οποία «αργά ή γρήγορα λιώνουν». Ανθρώπους που απειλούνται από τη μοχθηρή φτώχεια, τις τράπεζες, την ανασφάλεια, τη μοναξιά. Ζωές που καταρρακώνουν ο συμβιβασμός, η έλλειψη ευκαιριών, η σιωπή - «Κι αφού δεν μπορώ να πω αυτά που νιώθω φοβάμαι ότι θα πάψω να τα νιώθω... Πόση σιωπή να κουβαλήσει ένας άνθρωπος μέσα του», λέει ο Μιχάλης, ήρωας μιας ιστορίας, που έφτιαχνε παγάκια σε βιοτεχνία στα Καμίνια, ενώ το όνειρό του, να πάει στη χώρα του αγαπημένου ποιητή Μιγκέλ Ερνάντεθ, έλιωνε σαν το παγάκι.

Κοκκινιά, Κερατσίνι, Αμφιάλη, Πέραμα, Νίκαια, Μανιάτικα, προσφυγικά, λιμάνι, φουγάρο της ΔΕΗ... Αυτό είναι το σκηνικό των ιστοριών και των πρωταγωνιστών τους: Της Ελλης, με στοίβα τους απλήρωτους λογαριασμούς, που, όταν την εγκαταλείπει ο αγαπημένος της παίρνοντας μαζί του τον κοινό κουμπαρά-γουρουνάκι, με 800 όλα κι όλα ευρώ, λέει: «Αμα κάνουμε οι φτωχοί στους φτωχούς τέτοια πράγματα, τότε οι πλούσιοι τι πρέπει να μας κάνουν;». Του Μάο, που φυλάει τις νύχτες τη γειτονιά, μετά τον βιασμό της αδελφής του από Κορυδαλλιώτες, οι οποίοι απειλούν πως θα επαναλάβουν το κακό - ο πατέρας του έχει σκοτωθεί σε γκαζάδικο στο Πέραμα.

Του Γιάννη, αποθηκάριου σε σούπερ μάρκετ, που δεν κατάφερε να γράψει τίποτα στο πλακάτ για τον χαμό του φίλου του, από εργατικό ατύχημα, επειδή το αφεντικό τον πίεζε τη Μεγάλη Πέμπτη να μείνει παραπάνω - «Κάποια πράγματα είναι δύσκολο να τα βγάλεις από μέσα σου. Είναι σαν να ζητάς από κάποιον να κλάψει μόνο απ' το ένα μάτι». Τους πέντε συνταξιούχους που ξενυχτούν έξω από το ΙΚΑ με το χαρτάκι προτεραιότητας στα χέρια.

Της Λένας, που λέει «τι ζωή να ζήσεις άμα περιμένεις το κακό να σε γλιτώσει απ' το κακό», της Νίκης που ετοιμάζεται να μεταναστεύσει στη Βουλγαρία, αφού πρώτα «κομμάτι κομμάτι τής έχουν πάρει τον κόσμο της» και πολλών άλλων.

Οι ιστορίες του Οικονόμου δεν έχουν χάπι εντ. Οι ήρωες είναι περήφανοι, αλλά δεν ελπίζουν στο θαύμα, είναι απελπισμένοι, ποτέ όμως μίζεροι. Είναι αληθινοί, αποτελούν την απόδειξη της αποτυχίας του συστήματος, αφού «θάβουν τον εαυτό τους σε μια βουβή αποκαρδιωτική παραίτηση». Τα διηγήματα είναι ρεαλιστικά και αναπτύσσονται με λιτό, ελλειπτικό λόγο, χωρίς φιοριτούρες και περιττές καταγγελίες πολιτικού τύπου. Περισσότερα εννοούνται παρά περιγράφονται. Οπως στην ποίηση. Οι σιωπές των κειμένων συμβαδίζουν με τις σιωπές των ηρώων. Η γλώσσα, απογυμνωμένη από τη στίξη, δουλεμένη σαν κέντημα, διατηρεί τους χυμούς της ζωντάνιας και γεννά διαρκώς εικόνες. Εικόνες του κόσμου της εργατικής τάξης που η λογοτεχνία είχε ξεχάσει και εδώ βρίσκεται η τομή του συγγραφέα, σε συνδυασμό με τις λογοτεχνικές αρετές της γραφής του.

Ο Χρήστος Οικονόμου, πολιτικός συντάκτης του «Εθνους», με αυτή τη δεύτερη συλλογή διηγημάτων, μετά τη «Η γυναίκα στα κάγκελα» (2003), που δεν είχε προσεχθεί ιδιαίτερα, κάνει δυναμική είσοδο στην εγχώρια λογοτεχνική σκηνή και στο δύσκολο, μη εμπορικό, είδος της μικρής φόρμας."

Δήμητρα Ρουμπούλα, "Έθνος", 29.5.2010

Σελ. 264

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Χρήστος Οικονόμου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Μεγάλωσε στην Κρήτη και στον Πειραιά. Η συλλογή διηγημάτων "Η γυναίκα στα κάγκελα" ήταν το πρώτο του βιβλίο.

Έλληνες Συγγραφείς

-10%
09/03

Πορφυρός κώδικας

Σακελλαρόπουλος Μένιος

Τιμή: 16,60  14,94

Αγορά
-10%
08/03

Δώδεκα ημέρες θύελλας

Ελένη Γαληνού

Τιμή: 17,70  15,93

Αγορά
-10%
23/02

Μίραμπελ

Καραμανλή Νατάσσα

Τιμή: 17,70  15,93

Αγορά
-10%
22/02

Τελευταίος πειρασμός

Καζαντζάκης Νίκος

Τιμή: 19,90  17,91

Αγορά
-10%
09/02

Η πρώτη λέξη

Αλεξάκης Βασίλης

Τιμή: 16,60  14,94

Αγορά
-10%
09/02

Με λένε Άννα

Τζιρίτα Μαρία

Τιμή: 17,70  15,93

Αγορά
-10%
08/02

Αναφορά στον Γκρέκο (χαρτόδετο)

Καζαντζάκης Νίκος

Τιμή: 19,90  17,91

Αγορά
-10%
13/12

Λεύκες

Κλεφτογιάννη Βίκυ

Τιμή: 9,90  8,91

Αγορά
-10%
13/12

Ο βασιλιάς και ο σοφός

Ζαρκαδάκης Γιώργος

Τιμή: 17,70  15,93

Αγορά
-10%
12/12

Brandy Sour. Μυθιστόρημα σε είκοσι δύο δωμάτια

Σωτηρίου Κωνσταντία

Τιμή: 9,90  8,91

Αγορά
-10%
12/12

Τα παιδιά της μεγάλης σιωπής

Παπαθανασοπούλου Μάιρα

Τιμή: 19,90  17,91

Αγορά
-10%
12/12

Τίτος Πατρίκιος - Mιαν άκρη της αλήθειας να σηκώσω

Αρχιμανδρίτης Γιώργος

Τιμή: 9,90  8,91

Αγορά
-10%
08/12

Βάλσαμο

π. Ανδρέας Κονάνος

Τιμή: 19,90  17,91

Αγορά
-10%
08/12

Γυναικεία υπόθεση 2 - Φίλια πυρά

Μαντά Λένα, Κλαίρη Θεοδώρου

Τιμή: 22,20  19,98

Αγορά
-10%
08/12

Με το βλέμμα στον ουρανό

Σιμόπουλος Διονύσης

Τιμή: 15,50  13,95

Αγορά
-10%
08/12

Μια νύχτα στο βιβλιοπωλείο

Κόντζογλου Μαίρη

Τιμή: 18,80  16,92

Αγορά
-10%
30/11

Αν ήταν όλα... αλλιώς

Παπαδάκη Αλκυόνη

Τιμή: 15,50  13,95

Αγορά
-10%
30/11

Βαρκάρισσα της χίμαιρας

Παπαδάκη Αλκυόνη

Τιμή: 16,60  14,94

Αγορά
-10%
30/11

Θα ξανάρθουν τα χελιδόνια

Παπαδάκη Αλκυόνη

Τιμή: 16,60  14,94

Αγορά
-10%
30/11

Οι κάργιες

Παπαδάκη Αλκυόνη

Τιμή: 13,30  11,97

Αγορά
-10%
30/11

Σ'ένα γύρισμα της ζωής

Παπαδάκη Αλκυόνη

Τιμή: 15,50  13,95

Αγορά
-10%
30/11

Στο ακρογιάλι της ουτοπίας

Παπαδάκη Αλκυόνη

Τιμή: 16,60  14,94

Αγορά
-10%
29/11

Πηλός και Αμαρτία

Στάικου Δήμητρα

Τιμή: 15,90  14,31

Αγορά
-10%
29/11

Πως να πείς μια ιστορία

Κοσμοπούλου Αγγελική

Τιμή: 14,80  13,32

Αγορά
-10%
28/11

Αταραξία

Κολλιάκου Δήμητρα

Τιμή: 12,90  11,61

Αγορά
-10%
28/11

Η Οδύσσεια που μας κρύβουν

Κουτσάκης Πολυχρόνης

Τιμή: 17,20  15,48

Αγορά